pzl_wszyscy (beta)

W tym roku nic nie dostaliśmy, więc naszym moralnym obowiązkiem byłoby w zasadzie skrytykować tegoroczną edycję. A jednak Konkurs Effie w tym roku sprawił na nas wrażenie solidnego: z dobrą bazą zgłaszających, dobrym jury i sympatyczną, nie “przefajnioną” galą.

Zgadzamy się z zasłyszanym glosem, że nie było w tym roku wielu kampanii jednocześnie kreatywnych i efektywnych (choć “twarde dowody” niewątpliwie do nich należały). Jest bowiem paradoksem polskiego marketingu, że trudne czasy nie skutkują odważnymi działaniami, które wszystkim poszerzają horyzonty i otwierają dla świata maretingu zupełnie nowe możliwości. Trudne czasy to dużo miałkości strategicznej (”radość życia”, “jesteś wyjątkowy” itp), jeszcze więcej zabijających wszelkie wartościowe znaczenia badań konceptów kreatywnych i jeszcze więcej bolesnych kompromisów.

A może czasy były tylko “trochę” trudne? Może niewielu marketerów znalazło się na krawędzi, za którą jest juz tylko przepaść - i albo marka wykonuje wielki, kangurzy skok, albo nie ma już dla niej powrotu.

Po raz kolejny okazało się (też mielismy takie przykre wydarzenie w swej historii), że najlepszą kampanią w konkursie jest kampania Long Term - tym razem ING, za którą według regulaminu nie można przyznać Grand Prix. Jury musi się więc na gali posiłkować określeniem “nieformalne Grand Prix”, które - naszym zdaniem - deprecjonuje doskonałą pracę wykonaną przez klienta i agencję oraz obniża prestiż konkursu.

Może warto jeszcze raz na poważnie się nad tym zastanowić?

Byliśmy ostatnio na spotkaniu, na którym prezentowano wiele ciekawych reklam światowych. 90 procent z nich informowało o wydarzeniach, które albo zadziały się w necie, albo o eventach, które wydarzyły się i zostały sfilowane lub dopiero miały się wydarzyć. Niektóre wydarzenia były nawet fajne. Nie możemy jednak oprzeć się wrażeniu, że branża reklamowa powoli dąży do samoredukcji, przekształcając się w biznes kręcenia telewizyjnych ulotek informacyjnych. Przestajemy wierzyć sami w siebie? Nie umiemy już tworzyć czegoś z niczego? A może tak jest łatwiej?

Dmuchane, metalowe cegłówki w różnych kolorach leżą od wczoraj na recepcji. Cieszymy się z nich, ale nie możemy oprzeć się refleksji, że tegoroczna edycja Polskiego Konkursu Reklamy nie była wybitna .

Rola kreatywności rośnie, gdy nastają cięższe czasy. Zeszły rok był ciężki. Wczoraj nie było tego widać. Oznacza to albo obalenie hipotezy o pozytywnym wpływie kryzysów gospodarczych na poziom kreacji, albo postawienie tezy, że kryzysu tak naprawdę nie było. Wariant drugi wydaje się bardziej prawdopodobny. W kontekście informacji o spadkach, celem klientów nie były wzrosty ale powstrzymanie spadków. Pewności zdecydowanie bliżej do pomysłów sprawdzone, bezpiecznych i zwyczajnie nudnych niż do nietuzinkowych i wyróżniających się.

Jeśli w przyszłym roku poziom kreacji będzie lepszy, będzie można postawić kolejną tezę. Najgorszą formą kryzysu są, przynajmniej dla reklamy, pogłoski o nim.

Biznesowe wizyty rzadko zaskakują. Są tacy, których nie zaskakują nigdy. Meksykańscy zapaśnicy z jamnikiem? Been there, done that…

Trochę zasiedzieliśmy się pod dawnym adresem. Ale już jesteśmy, już wracamy.

Od stycznia w sumie niewiele się zmieniło. Wygraliśmy kilka przetargów (nie da się ukryć, że z kilku nie wyszliśmy jako wygrani), wyczerpaliśmy formułę z jednym klientem, pożegnaliśmy Olę, powitaliśmy Justynę. Wszyscy oprócz tych, którzy muszą brać zaległe urlopy, ciężko pracują.

Śnieg się stopił, jest gdzie parkować na Goraszewskiej. Wiosna.

W ciągu 10 letniej historii PZL miał trzy siedziby. Czasy sheratonowe pamiętają chyba tylko Kot z Iwkiem. Całkiem spora grupa wspomina natomiast czasy poprzedniej siedziby. Klonowa, poza jednym wielkim minusem w postaci braku miejsc parkingowych, robiła ponoć ogromne wrażenie. W sumie, nie dziwimy się. Wystarczy spojrzeć na budynek (wejście do Agencji było po drugiej stronie, ale wrażenie takie samo).

Siedziba w starym, dobrym stylu.

Joli na nowej drodze życia (zawodowego). Życzymy jej, żeby w nowej roli nie miała tak ciężko jak podczas rozwiązywania tej krzyżówki.

Po międzyświątecznym letargu Agencja wróciła życia. Choć kilkoro nieszczęśników przychodziła do pracy w ciągu tego dziwnego tygodnia, to zdecydowana większość pojawiła się na Goraszewskiej 23a po krótkim odpoczynku. Po trochę dłuższej przerwie pojawiła się Ania K (dołączyła do Ani P), a po raz pierwszy do swych biurek usiadły trzy nowe osoby.

I tak, pieczę nad kasetką z pieniędzmi trzymać będzie teraz Beata, która wcześniej robiła to w Publicisie i Polskim Radiu.

Do zespołu opiekującego się Plusem dołączyła Ania T, która wcześniej opiekowała się klientami w Young & Rubicam.

Aż o 100% zwiększył się stan osobowy w dziale strategii. Talent Basi został dostrzeżony podczas stażu w dziale obsługi klienta (więc ją akurat widzieliśmy już wcześniej),

,

talent i doświadczenie Pawła P dostrzeżono w jego cv i podczas rozmów kwalifikacyjnych prowadzonych przez ostatnie kilka miesięcy. Paweł przyszedł do nas prosto z Corporate Profiles Consulting i wygląda na zadowolonego.

To się nazywa mocne wejście w nowy rok!:)

Jarek piętro wyżej, Iwonka na stare śmieci, Kasia obok Michała, Michał piętro niżej, Olga w górę. Kogoś pominęliśmy?

Holendrzy przyjeżdżają do nas posłuchać o reklamie? Na początku sami w to nie wierzyliśmy.

A jednak.

Wczoraj przybyło do nas prawie 20 osób z Bredy. Studentów projektowania graficznego tamtejszej ASP. Iwek wytłumaczył im czym jest dobra reklama (wierzcie nam, jest w tym mistrzem;).

Spotkanie było krótkie. Studenci spieszyli na obiad do baru mlecznego Bambino.